Po trudnym dniu otwierasz lodówkę, chociaż niedawno jadłaś. Nie czujesz głodu, ale pojawia się ochota na coś słodkiego, słonego albo chrupiącego. Jedzenie przynosi ulgę, a później często pojawiają się wyrzuty sumienia i obietnica: „Od jutra przestaję”.
Zajadanie stresu nie oznacza braku silnej woli. Najczęściej jest wyuczonym sposobem radzenia sobie z napięciem, zmęczeniem i trudnymi emocjami. Jedzenie staje się nagrodą, pocieszeniem lub chwilą odpoczynku.
Kolejna restrykcyjna dieta może ograniczyć jedzenie na pewien czas, ale nie zmieni przyczyny tego zachowania. Aby przerwać schemat, trzeba zauważyć, co go uruchamia i jaką potrzebę pomaga zaspokoić przekąska.
Czym jest zajadanie stresu?
Zajadanie stresu to sięganie po jedzenie pod wpływem emocji, mimo że organizm nie potrzebuje w danym momencie posiłku. Jest jedną z form jedzenia emocjonalnego.
Impulsem może być:
-
napięcie po pracy,
-
zmęczenie,
-
złość lub frustracja,
-
samotność,
-
nuda,
-
poczucie przeciążenia,
-
konflikt z bliską osobą,
-
potrzeba nagrodzenia się po trudnym dniu.
Jedzenie na chwilę odwraca uwagę od emocji. Nie rozwiązuje jednak sytuacji, która je wywołała. Z czasem może powstać automatyczny cykl:
stres → ochota na jedzenie → chwilowa ulga → poczucie winy → kolejny stres
Im częściej ten schemat się powtarza, tym szybciej uruchamia się bez świadomej decyzji.
Głód fizyczny czy emocjonalny?
Głód fizyczny narasta stopniowo i można zaspokoić go różnymi produktami. Po posiłku pojawia się sytość, która pozwala zakończyć jedzenie.
Głód emocjonalny zwykle pojawia się nagle. Często dotyczy konkretnego produktu, na przykład czekolady, chipsów albo pieczywa. Może wystąpić niedługo po posiłku i nie zawsze ustępuje mimo pełnego żołądka.
Zadaj sobie trzy pytania:
-
Czy czuję głód w ciele?
-
Co wydarzyło się chwilę wcześniej?
-
Jakiej ulgi, emocji lub odpoczynku teraz potrzebuję?
Samo zatrzymanie się nie zawsze sprawi, że ochota zniknie. Pozwala jednak zauważyć moment, w którym zaczyna działać nawyk.
Dlaczego dieta nie wystarcza?
Osoby zajadające stres często próbują odzyskać kontrolę poprzez zakazy. Rezygnują ze słodyczy, pomijają posiłki lub dzielą produkty na dobre i złe.
Takie zasady mogą działać do chwili, gdy pojawi się silne napięcie. Jeżeli jedzenie jest sposobem na regulowanie emocji, sam jadłospis nie usuwa źródła problemu.
Restrykcje mogą też nasilać koncentrację na jedzeniu. Po zjedzeniu jednego „zakazanego” produktu pojawia się myśl: „Skoro już zaczęłam, wszystko przepadło”. Następuje dalsze jedzenie, poczucie winy i kolejna próba narzucenia sobie kontroli.
Zmiana wymaga pracy nie tylko nad tym, co jesz, ale również nad tym, co dzieje się przed jedzeniem.
Jak hipnoza może wspierać zmianę nawyków?
Hipnoza pozwala pracować z automatycznymi reakcjami, przekonaniami i skojarzeniami związanymi z jedzeniem. Podczas sesji nie tracisz świadomości ani kontroli. Pozostajesz w stanie skoncentrowanej uwagi i słyszysz, co się dzieje.
Praca może dotyczyć między innymi:
-
podjadania po stresującym dniu,
-
wieczornego jedzenia mimo sytości,
-
automatycznego sięgania po słodycze,
-
rozpoznawania głodu i sytości,
-
budowania spokojniejszej reakcji na napięcie,
-
zmiany przekonań dotyczących jedzenia i własnego ciała.
Hipnoza na odchudzanie nie powoduje automatycznej utraty kilogramów. Może jednak wspierać zmianę zachowań, które utrudniają osiągnięcie i utrzymanie wybranej masy ciała.
W swojej pracy nie skupiam się wyłącznie na ograniczaniu jedzenia. Szukam przyczyny powtarzającego się schematu. Sprawdzamy, jakie sytuacje go uruchamiają, jaką funkcję pełni jedzenie i jak można zaspokajać swoje potrzeby w inny sposób.
Co możesz zrobić, gdy pojawia się ochota na jedzenie?
Zamiast natychmiast walczyć z impulsem, spróbuj go zaobserwować.
Zatrzymaj się na chwilę, nazwij emocję i oceń poziom fizycznego głodu. Zastanów się, czy potrzebujesz posiłku, czy raczej odpoczynku, rozmowy, ruchu albo chwili bez obowiązków.
Pomocne może być również zapisywanie sytuacji, w których pojawia się podjadanie. Zanotuj porę, emocję, wydarzenie poprzedzające jedzenie oraz samopoczucie po nim. Po kilku dniach możesz zauważyć powtarzające się wyzwalacze.
Zadbaj także o regularne posiłki. Trudno odróżnić głód emocjonalny od fizycznego, gdy przez większość dnia jesz zbyt mało.
Po epizodzie podjadania nie karz się głodówką. Zapytaj raczej: „Co wydarzyło się wcześniej i czego wtedy potrzebowałam?”. Odpowiedź dostarczy więcej informacji niż krytykowanie siebie.
Czy hipnoza na odchudzanie jest skuteczna? Przeczytaj!
Czy bezpłatna sesja hipnozy jest dla Ciebie?
Bezpłatna sesja może być pierwszym krokiem, jeżeli:
-
regularnie zajadasz napięcie lub zmęczenie,
-
wieczorem tracisz kontrolę nad jedzeniem,
-
wielokrotnie wracasz do tych samych nawyków,
-
wiesz, co powinnaś zmienić, ale trudno Ci zastosować to w praktyce,
-
chcesz sprawdzić, jak reagujesz na hipnozę.
Podczas spotkania poznasz stan hipnozy i zobaczysz, czy ta forma pracy jest dla Ciebie odpowiednia. Nie musisz wcześniej umieć się relaksować ani mieć doświadczenia z hipnoterapią.
Zapisz się na darmową sesję hipnozy na odchudzanie i sprawdź, jak możesz pracować nad zajadaniem stresu bez kolejnej walki ze sobą.
Kiedy potrzebna jest inna forma pomocy?
Hipnoza nie zastępuje leczenia medycznego, psychoterapii ani terapii zaburzeń odżywiania. O autorce
Nazywam się Joanna Nowocień. Jestem certyfikowaną hipnoterapeutką wspieram osoby, które chcą zmienić nawyki związane z jedzeniem, lepiej reagować na stres i odzyskać większy wpływ na codzienne decyzje.
Artykuł ma charakter edukacyjny i nie zastępuje diagnozy, konsultacji lekarskiej ani psychoterapii.
